Zespół z Gromady na warszawskiej scenie

W dniach 3-4 lipca Zespół Śpiewaczy "Czeremcha" z Gromady uczestniczył w drugim z cyklu przedstawień "Cztery Pory Roku z Teatrem Obrzędowym" organizowanym przez Narodowy Instytut Kultury i Dziedzictwa Wsi w Warszawie.

Zespół "Czeremcha" zagrał sztukę pt. "Jak córkę szewca swatali" autorstwa Teresy Kornik. Spektakl jest opowieścią o wiejskich swatach według wspomnień naocznych świadków. Przedstawienie oparte jest na zapamiętanym wydarzeniu rodzinnym, dzięki czemu nabiera indywidualnego, prywatnego charakteru. Odwołanie się do pamięci uczestników wydarzenia pozwala na uchwycenie szczegółów właściwych prawdziwemu życiu na dawnej wsi. Nie brak też w widowisku odniesień do zwyczajów upowszechnionych przez kolejne pokolenia roztoczańskich rolników. Jednocześnie widzowie mają okazję przyjrzeć się bliżej coraz rzadszemu już, a niezwykle ważnemu w przeszłości rzemiosłu, jakim było szewstwo. To połączenie zdarzenia obrzędowego z prozą codziennej wytwórczości rzemieślniczej. Stykanie się i przenikanie tych sfer to miniatura dawnej polskiej wsi, którą każdy miłośnik polskich tradycji powinien zobaczyć. Warszawska publiczność bardzo ciepło przyjęła przedstawienie i nagrodziła je długim aplauzem. Zespół zebrał także dobre recenzje za autentyczność przekazu oraz wątki obrzędowe i komediowe zawarte w scenariuszu.

Narodowy Instytut Kultury i Dziedzictwa Wsi organizując cykl czterech spotkań teatralnych pn. "Cztery Pory Roku z Teatrem Obrzędowym" zaprasza na nie zespoły, które prezentują widowiska związane z obrzędowością doroczną na dawnej wsi polskiej. Zatem takie spektakle to nie tyle fikcja, co przeniesienie na scenę tego, jak jeszcze całkiem niedawno wyglądało życie mieszkańców wsi. Aktorzy przedstawiają zanikające obrzędy, czynności gospodarskie, uroczystości rodzinne, które odchodzą w niepamięć. Aktorzy na scenie często mówią gwarą, noszą tradycyjne stroje ludowe, a ich rekwizytami są prawdziwe sprzęty z muzeów lub ich wierne rekonstrukcje. Widzowie śledzą więc nie tylko opowieść, ale przenoszą się w czasie i uczestniczą w życiu, którego dziś już doświadczyć się nie da.